Waarom langlaufen de beste basis is voor je wielercarrière

Jørgen Nordhagen bewees het afgelopen week in de Ronde van Romandie: de combinatie van latten en banden werkt. De 21-jarige Visma-belofte reed solo een gat dicht naar onder andere Pogacar én Lipowitz in een vallei. Toeval? Absoluut niet.

>>> Wil je op de hoogte blijven van het belangrijkste fietsnieuws? Schrijf je dan hier in voor onze wekelijkse nieuwsbrief met maandagochtend om 09.00 de top 5 artikelen.

Training VO2max Winter Noorwegen

Het was een van de mooiste beelden van de Ronde van Romandie 2026. In de afdaling na de zware klim van Ovronnaz, met sneeuw op de bergtoppen en het glinsterende Zwitserse landschap als decor, reed een jonge Noor geruisloos zijn weg terug naar het selecte groepje met Tadej Pogacar en Florian Lipowitz. Solo. In de vallei. Elke omwenteling leek de max en niet vol te houden, maar hij deed het wel en kwam erbij.

Die Noor is Jørgen Nordhagen. 21 jaar oud. Renner van Visma | Lease a Bike. En tot voor kort ook nog wereldkampioen langlaufen bij de beloften.

Jørgen Nordhagen

Visma | Lease a Bike · Noorwegen · 21 jaar

Nordhagen is uniek: als junior al WK-goud in het langlaufen én Noors kampioen tijdrijden. In de Ronde van Romandie 2026 liet hij zien dat zijn ski-achtergrond hem vormt tot een buitengewoon klimmer én afdaler. Hij kloofde op Ovronnaz even, maar sloot daarna solo terug aan bij de groep met Pogacar, Lipowitz en Martinez en eindigde uiteindelijk als vierde in het eindklassement.

De allerbeste longen op aarde

Dat Noren zo goed zijn in klimsporten is geen toeval. Het heeft alles te maken met langlaufen, een sport die van je hart, longen en benen een machine maakt. Langlaufers domineren de VO2max-ranglijsten al decennialang. Namen als Bjørn Dæhlie en Espen Harald Bjerke halen waarden van 92 ml/min/kg en hoger. Getallen die zelfs elite-wielrenners laten blozen.

VO2max toplanglaufers: 92+

Max. hartslag in wedstrijd: 95%
Dat betekent gewoon dat langlaufers tijdens races extreem hard werken, harder dan in de meeste andere sporten. Een wielrenner in een zware klimkoers zit vaak op 85-90% van zijn max hartslag. Langlaufers zitten structureel hoger, omdat ze hun hele bovenlichaam er ook bij gebruiken.

Aandrijving via de stokken: 50%
Bij het fietsen doen je benen letterlijk 100% van het werk. Bij langlaufen, zeker bij de schaats- of "skate"-techniek, trek en duw je je ook vooruit via je stokken, met je armen, schouders en romp. Onderzoek laat zien dat dit bij technisch sterke skiërs grofweg de helft van je voortstuwing is. Dat is waarom langlaufen een full-body sport is en fietsen dat technisch gezien vele malen minder is.

De reden is simpel: langlaufen is een full-body sport. Armen, benen, romp, alles werkt tegelijk. Terwijl wielrennen vrijwel volledig op de benen leunt, drijf je bij langlaufen voor zo'n vijftig procent voort via de stokken. Dat betekent dat je aerobe systeem structureel harder moet werken dan bij welke andere uithoudsport dan ook. Je lichaam heeft geen andere keuze dan zich aan te passen en de VO2max stijgt mee.

Zie hier het artikel op de website van Visma | Lease a bike.

Dynamisch, mooi en messcherp

Maar langlaufen is meer dan een trainingstool. Het is een van de meest dynamische sporten die er bestaat. Elke klim, elke afdaling, elke techniekwisseling vraagt om aanpassing. Je schakelt voortdurend tussen klassieke techniek en skaten, tussen korte explosieve klimstukken en aanvallende afdaling. Je bent zelden in cruise-control.

En dan de omgeving. Wie in de winter door een besneeuwd dennenbos of een verlicht spoor in de Noorse velden beweegt, begrijpt waarom dit sport ook los van de uitslag verslavend is. Je hoeft geen wedstrijd te rijden om het gevoel te kennen dat alleen het bewegen door dat landschap al genoeg is. Het is één van de weinige sporten waarbij je na een uur volledig kapot, en volledig gelukkig, de auto instapt.

Waarom langlaufen werkt voor wielrenners

• Full-body training: armen én benen leveren vermogen
• Maximale VO2max-prikkels zonder fietsspiervermoeidheid
• Technische coördinatie verbetert balans en lichaamsbewustzijn
• Lage blessuredruk; geen impact, geen zadelproblemen
• Mentale reset: prachtige omgevingen, andere bewegingsdynamiek
• 80-90% van training kan ook op lage intensiteit wat ideaal is voor een aerobe basis

Jørgen Nordhagen wint in februari 2024 de wereldtitel voor junioren in het langlaufen.

De Noorse formule

Nordhagen is niet de eerste Visma-renner met ski-sneeuw in zijn DNA. Jonas Vingegaard groeide op in een omgeving waar langlaufen vanzelfsprekend was. De combinatie van dat basisfundament en later specifieke wielrentraining lijkt keer op keer dezelfde soort renner te produceren: licht, explosief, met een aeroob vermogen dat anderen pas na jaren opbouwen.

In Noorwegen is langlaufen de nationale sport. Maar het gaat er niet alleen om wedstrijden winnen. Het Oslomarka-bos, de witte paden van het Gudbrandsdalen, de verlichte avondsporen bij Lillehammer, het zijn evengoed plekken om te genieten als om te trainen. Die cultuur, dat de weg naar prestatie ook gewoon mooi mag zijn, sijpelt door in hoe Noorse atleten hun sport beleven.

>>> Lees ook: Waarom Uno-X steeds beter presteert (wordt nog geplaatst)

Begin je er zelf aan?

Je hoeft geen Noorse afkomst te hebben om te profiteren. De aanschaf van een paar langlauflatten en een dagje in de Ardennen, de Vogezen of het Zwarte Woud in Duitsland is genoeg om te voelen wat die sport doet. Begin op lage intensiteit. Dat is wetenschappelijk bewezen de meest effectieve manier om je aerobe basis te bouwen. Tachtig procent van je trainingstijd gaat op lage hartslag, de rest mag hoog en intens.

En als je na twee uur door een besneeuwd landschap hebt gegleden en je voelt hoe je longen zich hebben opengevouwen, dan snap je precies waarom Jørgen Nordhagen in een Zwitserse vallei solo terugkwam bij Pogacar. Zijn benen kwamen niet uit het niets. Ze zijn gebouwd op duizenden kilometers spoor, in de Noorse winter, door prachtig besneeuwde landschappen.

Dat kun jij ook.