WielerZesdaagse Dag 3: Havik & Leitão terug in het geel, Lavreysen maakt 1-1

Na de derde dag van de WielerZesdaagse van Rotterdam hebben we vier duo’s in hetzelfde aantal ronden aan de leiding. Waaronder de nieuwe gele truidragers, Yoeri & Iúri. En Harrie Lavreysen bracht de stand tegen Matthew Richardson op 1-1.

Dit artikel is geschreven door: Jesse van Someren.

Orde op zaken stellen, moeten zowel de wereldkampioenen (Van den Bossche & De Vylder) als de Europees kampioenen (Dorenbos & Hoppezak) donderdagavond gedacht hebben. Beide duo’s gingen de avond in met een rondje achterstand op leiders Robbe Ghys & Sebastián Mora, maar poetsten die in de eerste koppelkoers meteen weg. Zo was het Vlaams-Spaanse duo hun gele leiderstrui al vroeg op de avond virtueel kwijt.

Hoogtepunt voor Havik

Het enige duo dat het rondje achterstand niet wegpoetste in de eerste koppelkoers? Yoeri & Iúri, Havik & Leitão. Dus je raadt het al, de Nederlander en de Portugees kozen vanaf het eerste moment van de grote koppelkoers later op de avond de aanval. Zo’n beetje de hele wedstrijd reden ze met een rondje voorsprong op de rest. Halverwege kreeg het publiek in Ahoy het mooiste stukje koppelkoers tot nu toe. Rondenlang zochten Havik & Leitão na een zoveelste aanval de achterkant van de groep. Vanzelf ging het niet, want aan de kop van die groep hielden de wereld- en Europees kampioenen het tempo moordend hoog.

Toen Yoeri & Iúri een tijdje op luttele meters bleven hangen, riepen de stadionspeakers om steun van heel Ahoy, dat de boodschap had begrepen. Het laatste kloofje werd gedicht, op de tribunes was de bewondering voelbaar. Die werd even later alleen maar groter, toen het Nederlands-Portugese duo en passant ook nog even het eindsprintje van de koppelkoers meepakte. Een verschroeiende demarrage van Havik in de voorlaatste ronde bleef door iedereen onbeantwoord. De Nederlander stak in de laatste bocht zijn vinger al in de lucht.

Het was voor Havik het hoogtepunt van de Zesdaagse tot nu toe. “Ja, dat denk ik wel. We lagen al een rondje voor dus hadden de koers sowieso gewonnen. Dan is het makkelijker om ook nog vol voor die laatste sprint te gaan, je hebt niets te verliezen. Toen ik voelde dat ik eroverheen klapte was dat extra speciaal, zeker omdat het publiek er zo achter ging staan.”

Gele trui

Zo mochten Havik & Leitão, net als aan het einde van dag één, de gele trui aantrekken. “Het is makkelijker om af te zien als je voor de winst rijdt”, zegt de Portugees na afloop. “Het was goede pijn.” Als we vervolgens met Leitão naar de boarding kijken, waar de naam van Havik al drie keer op staat, vragen we de Portugees of het een eer is om met een drievoudig winnaar rond te rijden. “Ja dat is het zeker. Ik probeer zoveel mogelijk te leren en zoveel mogelijk van deze Zesdaagse te genieten. We gaan proberen de naam van Yoeri nog een keer op de boarding te krijgen.”

Havik doet tussendoor een poging om in te breken. “Het is voor mij juist een eer. Hij is Olympisch, wereld- en meervoudig Europees kampioen. Hij zit misschien wel op een hoger niveau dan ik en is de bekendste sportman van Portugal.”

Wat er verder gebeurde? Yuli van der Molen was weer de beste van de avond in de dameskoers. Vorig jaar overwon ze kanker, nu is ze voor de twee keer op rij present bij de WielerZesdaagse van Rotterdam. En niet onverdienstelijk, gezien haar gele trui.

Beeldschone sprint

Harrie Lavreysen hoefde niet lang te wachten op revanche tegen Matthew Richardson. Ahoy kreeg donderdagavond een tweede rechtstreekse confrontatie tussen beide sprintgiganten. Woensdagavond verloor Lavreysen en had hij nog aarzelend gereageerd op de vraag of hij Richardson ergens deze week nog kon kloppen. Nergens voor nodig, bleek donderdag. De 20-voudig wereldkampioen klopte zijn grote concurrent uit Groot-Brittannië in een beeldschone sprint, en bracht duizenden fans op de banken. De overwinning smaakte ongetwijfeld zoet voor Lavreysen, net als de staande ovatie die daarop volgde. 1-1.