WIelerZesdaagse Dag 4: Richardson pakt baanrecord, Lavreysen aast op revanche

Het baanrecord in Ahoy tijdens de WielerZesdaagse was jarenlang het domein van Harrie Lavreysen, maar staat sinds gisteravond op naam van Matthew Richardson. En het is nog niet genoeg voor de Brit, die nóg sneller wil. “Zo snel dat zelfs ik het niet kan verbreken.”

Dit artikel is geschreven door: Jesse van Someren.

De hele week al rapper

Het is vrijdag iets warmer dan de eerste drie dagen in Ahoy. Ideale omstandigheden voor een baanrecord, klinkt het in de wandelgangen. Dat staat op 9,674 seconden, vorig jaar gereden door Harrie Lavreysen. En eigenlijk weet iedereen die al sinds dinsdag in Ahoy rondloopt dat het record weer aangescherpt gaat worden. Maar dit jaar niet door Lavreysen zelf, zoals het al jarenlang gaat. Nee, door de Brit Matthew Richardson, die de hele week al rapper is dan de Nederlander.

Ook vrijdagavond is dat het geval. Richardson noteert 9,659 seconden en snoept zo 15 duizendste van een seconde van de tijd van Lavreysen zelf af. De ontlading bij de Brit is groot. Een oerkreet volgt, meerdere gebalde vuisten worden naar beneden geslagen. De helm gaat snel af, triomfantelijk viert Richardson zijn toptijd in Ahoy. En dat terwijl Lavreysen al aan zijn opwarmrondjes in de baan is begonnen. Het kan nooit een fijn gevoel geweest zijn voor de Nederlander.

Nog nooit zo zwaar gehad

Lavreysen zelf rijdt even later ook een dijk van een ronde, maar komt met 9,692 seconden net niet aan de tijd van zijn grootste concurrent. “Ik houd in mijn achterhoofd dat het nog tot en met zondag duurt, maar ik heb het nog nooit zo zwaar gehad in Ahoy”, vertelt de Nederlander later op de avond. “Hij is zo snel en goed. Uiteindelijk is het mooi dat er echt strijd is, ik ga nu ook met zenuwen naar Ahoy. Dat maakt het voor mij ook alleen maar leuker, als ik win is het extra vet. Morgen ga ik zeker nog een poging wagen om het record terug te pakken.”

Nog scherper

Ook de nieuwe eigenaar van het baanrecord is nog allesbehalve verzadigd. “Ik zat op een groter verzet vanavond, dat was best eng”, vertelt Richardson. “Maar ik ga iedere dag sneller, dus zie geen reden waarom dat morgen niet kan. Ik wil het baanrecord morgen zo scherp zetten dat zelfs ik het volgend jaar niet kan verslaan.” “Ik wilde dit echt heel graag”, zegt Richardson nog over zijn ontlading. “Ik belde een tijdje terug met Harrie, en vertelde hem dat het baanrecord mijn grote doel was. Ik kon dat niet zeggen en niet waarmaken, dus ik moest presteren.”

Veel tijd om te treuren had Lavreysen vrijdagavond overigens niet. Kort na het verlies van zijn baanrecord stond hij opeens de benen van Sinterklaas te masseren, die vlak daarvoor een paar rondjes over de baan had gereden. 5 december blijft pakjesavond. Lavreysen kreeg er als bonus een gedicht en een plaat van Leo Alkemade bij. Geheel toevallig zong de Sint, inclusief brilletje, daarna nog een nummertje van diezelfde Leo Alkemade.

Koppelwedstrijd

In de koppelwedstrijd bleef het status quo. De Europese kampioenen (Dorenbos & Hoppezak) wonnen de eerste madison, de wereldkampioenen (Van den Bossche & De Vylder) de tweede. Leiders Yoeri Havik en Iúri Leitão bleven keurig in het spoor en behielden de leiding in het algemeen klassement. Met nog twee dagen te gaan staan de drie duo’s ontzettend dicht bij elkaar in het algemeen klassement. Vorig jaar werd de Zesdaagse beslist in de allerlaatste sprint van de allerlaatste koppelkoers. Krijgen we dit jaar een herhaling? Nog twee dagen te gaan.