WielerZesdaagse Dag 6: Europees kampioenen verrassen, ongeloof bij 'kind van Ahoy'

De 42ste WielerZesdaagse van Rotterdam kreeg zondag twee verrassende winnaars. Het Europees kampioenskoppel Yanne Dorenbos & Vincent Hoppezak profiteerde optimaal van gepoker bij de twee leidende duo’s en won na een ultieme krachtsinspanning in de absolute finale. “Vroeger kwam ik hier naar de grote mannen kijken, nu win ik zelf.”

Dit artikel is geschreven door: Jesse van Someren.

De overwinning zou tussen twee duo’s gaan, schreven we na afloop van de vijfde dag van de Zesdaagse nog. En dat was te merken op de baan, waar Fabio Van den Bossche & Lindsay De Vylder en Yoeri Havik & Iúri Leitão elkaar constant in de gaten hielden. Alle focus lag op de grote koppelkoers, het afsluitende onderdeel van deze WielerZesdaagse.

Gevaarlijk dichtbij

Als twee duo’s vechten om een been, fietst het derde er weleens mee heen. Van den Bossche waarschuwde er zaterdagavond nog voor. Die Europees kampioenen, Dorenbos & Hoppezak, stonden op een rondje nog gevaarlijk dichtbij. En konden op papier optimaal profiteren van de strijd tussen de wereldkampioenen in de gele trui en Havik & Leitão. En zo geschiedde.

Ongeveer halverwege de grote koppelkoers pakten Dorenbos & Hoppezak het rondje achterstand terug, precies op een moment dat de twee leidende duo’s even naar elkaar keken nadat ze hard achter elkaar aan hadden gereden. Zo gingen we de finale van vijftig ronden in met drie duo’s in dezelfde ronde. De beste positie was voor Havik & Leitão, die net iets meer punten hadden dan de Belgische wereldkampioenen en zo in control leken met de resterende tussensprints die nog zouden komen.

De Europees kampioenen stonden qua punten te ver, dus deden een ultieme poging om in de absolute slotfase nóg een rondje te pakken. Het bracht Ahoy in extase, zeker toen de Belgische en Nederlands-Portugese duo’s naar elkaar bleven kijken. Ineens kwam de eindoverwinning van de Zesdaagse binnen handbereik. Metertje voor metertje dichtten Dorenbos & Hoppezak het gat. Toen ze de aansluiting maakten, en voor het laatst dit jaar in Ahoy de scheepstoeters klonken, waren er nog maar luttele ronden te rijden. De overwinning was binnen, en niet veel later definitief.

Kind van Ahoy

Bij Hoppezak gingen de handen meteen op het hoofd van ongeloof. De 26-jarige renner woont in de buurt, reed al meermaals podium en wordt gezien als ‘kind van Ahoy’. “Ik heb nog niet rustig kunnen zitten en na kunnen denken wat er zojuist is gebeurd”, vertelt hij na afloop. “We hadden rekening gehouden met dit scenario, dit was van tevoren het plan. Maar dat het werkt, dat is heel bijzonder.”

Vanaf volgend jaar prijkt de naam van Hoppezak als oud-winnaar op de boarding van Ahoy. “Dat is heel mooi, daar heb ik heel hard voor gewerkt. Vroeger kwam ik hier altijd naar de grote mannen kijken in de Zesdaagse en nu win ik ‘m zelf. Heel bijzonder.”

Zoete overwinning

Ook voor Dorenbos smaakt de overwinning zoet. Vorig jaar moest hij nog vroeg in de wedstrijd opgeven, nu is hij eindwinnaar. Een enorm contrast, erkent hij zelf. “Vorig jaar werd ik met koorts wakker op dag twee. Nu heb ik eigenlijk een heel goed jaar gehad. Begin van het jaar Europees kampioen geworden, daarna wereldbeker gewonnen en nog een zilveren plak op het WK. Ik kwam hier met een andere ambitie dan vorig jaar. Toen wilde ik meerijden en leren. Nu wilde ik meedoen voor het podium en hopelijk de overwinning. Dat is gelukt.”

Tussen de laatste koppelkoersen door verzekerde de Britse Josie Knight, tweevoudig winnaar van een Olympische medaille, zich van de overwinning bij de dames. Knight hield de Nederlandse Yuli van der Molen achter zich. In de sprint cup ging de overwinning naar Harrie Lavreysen. De Nederlander raakte zijn baanrecord in Ahoy kwijt aan Matthew Richardson, maar klopte de Brit toch maar weer mooi in een rechtstreeks sprintduel zondag. Beide heren keren volgend jaar terug in Rotterdam. Sterker nog, Richardson is er al van overtuigd dat zijn baanrecord nog scherper kan.

Alleen maar hoogtepunten

Als alle confetti is neergedaald en de laatste champagnefles leeg is, maakt wedstrijddirecteur Michael Zijlaard de balans op. “Het was een waan-zin-ni-ge week, met eigenlijk alleen maar hoogtepunten. De baanrecords, de finale van vandaag. Vincent Hoppezak die al vanaf de amateurtijd hier rijdt en dan zo de overwinning pakt. Zo mooi. Waar ik vooral trots op ben: de Zesdaagse is voor de topsportfans een feestje geweest. Als je van wielrennen houdt moet je hier komen, is weer gebleken deze week. Op naar volgend jaar.”