WK wielrennen 2026: Weet jij beter dan wij wie wint?

Het WK wielrennen 2026 in Montréal is het meest open WK in jaren. Tadej Pogacar, winnaar van de vorige twee edities, staat niet aan de start, en daarmee valt de man weg die de koers de afgelopen twee jaar naar zijn hand zette. Wie pakt zaterdag bij de vrouwen en zondag bij de mannen de regenboogtrui? We zetten de uitslagen en het parcours naast elkaar, en daarna mag jij voorspellen.

>>> Wil je op de hoogte blijven van het belangrijkste fietsnieuws? Schrijf je dan hier in voor onze wekelijkse nieuwsbrief met maandagochtend om 09.00 de top 5 artikelen. Abonneren op Bicycling magazine of losse nummers kopen doe je in onze shop!

Het parcours beloont punchers, niet pure klimmers

Wie de wereldkampioen wil voorspellen, moet eerst naar het parcours kijken. De mannen rijden 273,7 kilometer met 3.803 hoogtemeters, de vrouwen 180,4 kilometer met 2.570 hoogtemeters. Na een vlakke aanloop vanuit Brossard volgt een lokaal circuit rond de Mont Royal van 13,4 kilometer, met telkens 269 hoogtemeters. De mannen rijden het twaalf keer, de vrouwen acht keer.

De hellingen zijn kort en venijnig. De Côte Camillien-Houde is 1,7 kilometer aan 7,4 procent, de Côte de Polytechnique 780 meter met uitschieters tot 11 procent, en elke ronde eindigt met een klimmetje van 560 meter aan 4 procent. Dat is ook de finish.

Geen enkele helling is zwaar genoeg om de koers in één keer te beslissen. Het is de herhaling die het werk doet. Renners die explosief kunnen klimmen én een oplopende sprint winnen, hebben hier een streepje voor.

De vorm: drie uitslagen zeggen veel

Drie uitslagen van de afgelopen weken wegen zwaar mee.

De eerste is de GP van Montréal, twee weken geleden, op vrijwel exact hetzelfde circuit. Daar reden de mannen het rondje zelfs zestien keer. Isaac Del Toro won na een duel met Paul Seixas, en Remco Evenepoel moest op de Camillien-Houde lossen.

De tweede is het WK tijdrijden van afgelopen zondag. Die zegt niets over de wegrit als koers, maar wel veel over wie er in vorm is.

De derde is de Ronde van Luxemburg van afgelopen weekend, waar Mathieu van der Poel iets deed wat in deze eeuw niemand hem voordeed.

De top 5 bij de mannen

1. Isaac Del Toro (Mexico)

De enige renner die dit seizoen op dit circuit won. In de GP van Montréal reed hij vier rondjes méér dan zondag, en hij hield Seixas af en liet Evenepoel achter zich. Werd zesde in de tijdrit. Zijn probleem is zijn ploeg: als België of Frankrijk nog meerdere renners vooraan hebben, moet Del Toro grotendeels zijn eigen koers rijden.

2. Paul Seixas (Frankrijk)

Tweede in de GP van Montréal, en verrassend derde in de tijdrit achter Evenepoel en Ganna. Een tijdrit is geen wegrit, maar zo'n uitslag verraadt een topvorm. WielerFlits ziet hem zelfs als persoonlijke favoriet. Hij wordt komende zondag twintig.

3. Mathieu van der Poel (Nederland)

De sterkste vormbevestiging van het hele veld komt van hem, en ze is een week oud. In de slotrit van de Ronde van Luxemburg viel hij na drie kilometer aan en zag niemand hem meer terug: hij reed ongeveer 174 kilometer solo, de langste winnende solo van deze eeuw, op een parcours met meer dan 3.000 hoogtemeters.

Daar komt bij dat dit parcours op zijn lijf is geschreven. Korte, explosieve hellingen en een oplopende finish van 560 meter: precies het terrein waarop hij in 2023 wereldkampioen werd.

Twee kanttekeningen. Het deelnemersveld in Luxemburg was minder sterk dan dat in Montréal, en een solo van ruim vier uur een week voor het WK kan ook iets kosten. Maar geen andere favoriet kwam met zo'n recent en zo'n overtuigend signaal naar Canada.

4. Remco Evenepoel (België)

Won afgelopen zondag zijn vierde wereldtitel tijdrijden op rij, 57 seconden voor Ganna, en won twee weken geleden de GP van Québec. Bij de bookmakers is hij de favoriet. Toch staat hij hier vierde, om één reden: in de GP van Montréal, op dit circuit, moest hij lossen op de Camillien-Houde. Mocht hij het flikken, dan is het wel een unicum: niemand won ooit in hetzelfde jaar de tijdrit én de wegrit op het WK.

5. Wout van Aert (België)

Komt naar Montréal met een ritzege en de groene trui uit de Vuelta. De korte klimmen en de oplopende finish passen bij zijn profiel. En tactisch is hij de interessantste kaart: kijkt iedereen naar Evenepoel, dan kan Van Aert anticiperen, en andersom.

Outsider

Tom Pidcock werd vierde in de GP van Québec en ruikt zijn kans nu Pogacar ontbreekt.

De top 5 bij de vrouwen

Bij de vrouwen is er minder vergelijkingsmateriaal, want er is geen vrouwen-GP van Montréal op dit circuit. Deze rangschikking leunt dus zwaarder op het seizoen, de tijdrit en de ploegsamenstelling.

1. Demi Vollering (Nederland)

Won dit seizoen de Omloop Nieuwsblad, de Ronde van Vlaanderen, de Waalse Pijl, Luik-Bastenaken-Luik, de Giro en de Tour. Vooral die Waalse Pijl en Luik zeggen veel, want dat zijn koersen met korte, steile hellingen zoals de Polytechnique. In Luik reed ze 34 kilometer alleen naar de streep. Ze stond de voorbije twee WK's op het podium, en bondscoach Laurens ten Dam zet zijn complete ploeg in voor haar, zonder Vos, Van der Breggen en Wiebes.

Eén waarschuwing: in de tijdrit werd ze achtste en ingehaald door Reusser. Al gaf ze na afloop geen geslagen indruk, en een heuvelachtige wegrit ligt haar een stuk beter dan veertig kilometer vlak.

2. Lotte Kopecky (België)

Tweevoudig wereldkampioene, in 2023 en 2024, en op jacht naar haar derde titel. Werd zesde in de tijdrit, en voor iemand die vooral kwam om ritme op te doen richting de wegrit, noemde Sporza dat een opsteker. De oplopende finish van 560 meter is precies haar soort sprint.

Haar zwakke plek is haar ploeg. Justine Ghekiere viel weg, en haar plek ging naar olympisch schaatsster Sandrine Tas. Tegen een Nederlandse ploeg die volledig voor Vollering rijdt, is dat een handicap.

3. Kimberley Le Court (Mauritius)

Bij de bookmakers de tweede favoriet achter Vollering, en op een circuit waar een renster zonder sterke ploeg niet per se in het nadeel is. Omdat ze voor een klein wielerland rijdt, heeft ze geen ploeg die de koers kan controleren, maar ook geen ploeg die in een tactisch spel te bewaken valt.

4. Elisa Longo Borghini (Italië)

Werd vierde in de tijdrit, net naast het podium, en wordt naast Vollering en Le Court tot de grote namen gerekend. Een renster die zowel kan klimmen als hard kan rijden, en dus in theorie precies past bij een circuit waar de herhaling het werk doet.

5. Magdeleine Vallières (Canada)

Regerend wereldkampioene, en ze rijdt in eigen land. Statistisch is haar geval het zwakst van deze vijf, want vorig jaar was ze de verrassing. Maar een thuis-WK met de regenboogtrui op de schouders geeft een renster iets wat geen uitslag meet.

Outsider

Kasia Niewiadoma, die samen met Kopecky als de grootste concurrente van Vollering wordt genoemd.

Waarom Marlen Reusser er niet in staat. Ze werd zondag opnieuw wereldkampioene tijdrijden en is in topvorm, maar in de voorbeschouwingen die tot nu toe verschenen, wordt ze niet tot de kanshebbers voor de wegrit gerekend. Onderschatten doen we haar niet, want ze won in 2023 Gent-Wevelgem en de Ronde van Zwitserland. Maar haar Tour de France Femmes liep dit jaar uit op een teleurstelling, en op een circuit met een explosieve finish van 560 meter zijn anderen beter uitgerust.

Wat betekent dit voor jou

• Kijk naar de GP van Montréal als je gokt. Het is hetzelfde circuit, alleen langer. Wie daar sterk was, heeft zondag een voordeel dat verder gaat dan vorm.
• Een tijdritmedaille is een vormsignaal, geen voorspelling. Seixas en Reusser reden sterk, maar een wegrit met 269 hoogtemeters per ronde vraagt iets anders dan 39 kilometer vol gas.
• Let op de ploegen. Bij de vrouwen rijdt Nederland volledig voor Vollering, terwijl België met een verzwakte ploeg komt. Op een WK met nationale ploegen maakt dat meer uit dan op de meeste koersen.
• Het parcours is herkenbaar voor je eigen rit. Korte, steile hellingen die steeds terugkomen: zo slijt het, ook op je zondagsrondje. Het is niet de eerste keer omhoog die pijn doet, maar de achtste.
• Plan je weekend. De vrouwen rijden zaterdag 26 september, de mannen zondag 27 september, en de finales vallen door het tijdsverschil in de avond. Alles over het kampioenschap vind je in ons overzicht van het WK wielrennen 2026, en waarom de grootste naam ontbreekt, lees je in Pogacars opgave in de Vuelta.

En doe mee met de voorspeller hieronder. Als de uitslag bekend is, kijken we wie het beter wist: de lezers of wij.