Wouter Toussaint: "Ik wil laten zien dat ik bergop bij de beste beloften behoor"

Grote rondes, Monumenten en talloze ritzeges in grote rondes. De laatste pakweg twaalf jaar heeft Nederland wielerland weinig te klagen. Een gouden generatie is echter eindig. Bicycling stelt de talenten van morgen voor. Met in deel 1: Wouter Toussaint. 

Wouter Toussaint, wanneer ben je precies begonnen met wielrennen?
“Dat was pas in 2020 tijdens de coronacrisis. Ik heb altijd gevoetbald, maar dat kwam stil te liggen. Ik heb een fiets gekocht om bezig te blijven en ben eens met een club meegegaan. Ik bleek aardig te kunnen fietsen. Al had ik totaal niet het idee dat ik van fietsen mijn sport wilde maken, maar ik woon in Limburg en daar is het supermooi. Zodoende ben ik begonnen met koersen.” 

Heb je een favoriet klimmetje in Limburg?
“Ja, de Camerig. Een van de langste klimmetjes van Limburg. Daar doe ik mijn intervaltrainingen. Ik woon in Kerkrade. Dat is zo’n vijftien kilometer van de Camerig. Het is echt mijn thuisheuveltje.”

Je werd in het verleden geselecteerd voor het opleidingstraject van CyclingClassNL: hoe belangrijk is dat geweest?
“Heel belangrijk. Ik ging samen trainen met jongens die tot de top behoorden bij de junioren (Max van der Meulen en Menno Huising, TB). Ik leerde hoe zij koersten en trok me op aan hun niveau. Ik mocht vervolgens vaker mee met de nationale selectie. De kans om daar te mogen rijden had ik nodig om door te breken.”

Je echte doorbraak kwam in 2024 met een aantal goede prestaties, in onder meer de Giro d’Italia U23. Kwam dat als een verrassing? 
“Die Giro niet, maar het begin van 2024 wel. Ik kon voor het eerst mijn wattages ook in koers laten zien. Tot 2024 vond ik het heel moeilijk om me te positioneren. In 2024 veranderde dat. Ik kreeg de bevestiging dat ik bij de beloften bergop kon meedoen met de wereldtop.” 

© Cyclingmedia_agency

Wouter Toussaint

Je kon niet doorbouwen op 2024 vanwege een tumor in je hoofd. Hoe lang speelde dat al? 
“We kunnen niet goed terughalen wanneer dat is ontstaan. De tumor die er zat, heeft er al een paar jaar gezeten. De eerste keer dat ik begon te merken dat iets niet klopte in mijn lichaam, was in het najaar van 2024. Ik merkte dat ik niet goed herstelde. Het leek op overtraining, maar daar was geen reden toe. Ik had geen gekke dingen gedaan in training. Ik heb goed rust genomen in de winter, maar tijdens de voorbereiding op 2025 bleek ik vast te lopen. Ik was constant moe. Het was zo erg dat we het seizoen stopten, maar we wisten nog steeds niet wat er aan de hand was.”

Wanneer kwam de diagnose van die tumor? 
“Die is pas begin oktober 2025 gekomen. Ik ging naar het ziekenhuis in Gent naar de endocrinoloog, die naging of er iets mis was in mijn hormoonstelsel. We hebben tests gedaan en daar kwam de diagnose uit. Op het moment dat ik het hoorde, was dat enorm schrikken. Ik dacht ook niet meer aan mijn fietsloopbaan. Ik wilde gewoon gezond zijn. De neuroloog kon me gelukkig geruststellen dat het niet levensbedreigend was, maar de vraag was wel of ik ooit nog kon fietsen. Het is een klein erwtje aan de onderkant van je hersenen en die was helemaal weggedrukt. Dat erwtje levert zes van je belangrijkste hormonen. Die waren bijna niet meer aanwezig. De vraag was of die zouden terugkomen.”

Is dat vraagteken er nog steeds of is het zeker dat je kunt terugkeren op het hoogste niveau?
“Twee weken na mijn operatie had ik een bloedtest en mijn bloedwaarden waren meteen weer heel goed. Ze hadden nog nooit gezien dat bloedwaarden zo snel herstelden. Dat is zo gebleven. Het ziet er dus heel goed uit. Ik denk dat ik nog nooit op zo’n hoog niveau ben geweest. Als ik geen verdere pech heb, ben ik er zeker van dat ik nog meer kan laten zien. Ik moest bijna van nul herbeginnen, want ik had in juni 2025 mijn laatste koers gereden en amper kunnen trainen. Alleen omdat mijn lichaam zo’n boost kreeg door die terugkeer van hormonen, ging het allemaal beter dan verwacht en ben ik snel weer goed geworden.”

Heb je je zorgen gemaakt over je plekje binnen de fusieploeg Lotto-Intermarché? 
“Nee, eigenlijk niet. Ondanks dat ik amper had gekoerst, kreeg ik vrij snel zekerheid dat ik in de opleidingsploeg zou zitten. Ik was ook vooral bezig met mijn medische situatie. Het was mijn eerste doel om volledig gezond worden, maar het was fijn om te weten dat ik in 2026 toch een mooi programma kon gaan rijden.” 

Wat hoop je dit jaar te bereiken en waar hoop je over vijf jaar te staan? 
“Dit jaar hoop ik terug op het niveau te komen van 2024, en het liefst nog iets beter. Ik wil laten zien dat ik bergop bij de beste beloften behoor. En dan hoop ik aan het eind van het jaar de stap te maken naar de WorldTour-ploeg. Over vijf jaar hoop ik een grote ronde te hebben gereden. Het zou tof zijn om dat met Jarno Widar te doen. Ik ben goed met hem, en daarnaast ook met Niels Driesen, Kamiel Eeman en Milan Donie. We vormen een hechte groep.