Zo wonnen de laatste vijf winnaars Milaan-Sanremo
PRO SHOTS / Zuma Press

Wat kunnen de laatste vijf winnaars ons leren over de koers. Wij maakten een analyse.
>>> Wil je op de hoogte blijven van het belangrijkste fietsnieuws? Schrijf je dan hier in voor onze wekelijkse nieuwsbrief met maandagochtend om 09.00 de top 5 artikelen.
De Poggio is al jarenlang dé scherprechter van Milaan-Sanremo. Maar als je naar de afgelopen vijf edities kijkt, zie je dat de overwinning helemaal niet altijd op de Poggio zelf beslist wordt. Van solo-aanvallen tot sprintduels, van slimme afdalingstechniek tot late ontsnappingen: de koers blijft verrassend onvoorspelbaar.
Laten we eens kijken hoe de winnaars van 2020 tot en met 2025 het voor elkaar boksten.
2020: Wout van Aert
Van Aert volgde Julian Alaphilippe op de Poggio. De Belg moest een gat laten, maar kon door een stuurfout van de Fransman terugkomen. Daarna kwam het aan op een kleine sprint, die Van Aert overtuigend won.
Strategie: Selectie op de Poggio, gevolgd door een kleine sprint met medevluchter. Klassiek, maar effectief.
2021: Jasper Stuyven
Stuyven koos voor een opportunistische aanval vlak voor de finish. De Belg reed weg uit een select groepje na de Poggio, precies op het moment dat de favorieten op hun tandvlees zaten. Hij hield zijn voorsprong en kwam solo over de streep.
Strategie: Late aanval, solo finish. Slim inspelen op vermoeide tegenstanders.
2022: Matej Mohorič
Mohorič verraste iedereen door niet de Poggio zelf, maar de afdaling daarna te benutten. Technisch sterk en opportunistisch, en letterlijk op het randje loste hij zijn medevluchters en hield zijn voorsprong vast tot de finish.
Strategie: Technisch afdalen en solo finish. Minder traditioneel, maar effectief.
2023: Mathieu van der Poel
Van der Poel deed wat hij het beste kan: een explosieve aanval op de Poggio zelf. Solo naar boven, gecontroleerd in de afdaling en vol gas in de laatste kilometers richting Via Roma.
Strategie: Solo Poggio-aanval en gecontroleerde afdaling. Klassieke beslisser.
2024: Jasper Philipsen
Philipsen won na een groepssprint op de Via Roma. Dankzij ploeggenoot Mathieu van der Poek hield hij de favorieten in het oog en kon hij op het perfecte moment zijn sprint inzetten.
Strategie: Aanklampen, en sterk ploegwerk voor sprintlead-out. Traditionele sprinterstactiek.
2025: Mathieu van der Poel
In 2025 werd de koers al iets eerder geopend op de Cipressa, waar Van der Poel, Pogačar en Filippo Ganna een kleine groep vormden. Uiteindelijk kon Van der Poel de sprint rond de 300 meter perfect inzetten en de overwinning pakken.
Strategie: Reactie op vroege selectie, sprintduel winnen na harde finale. Flexibel en tactisch.
Analyse: wat zeggen deze overwinningen over Milaan-Sanremo?
- De Poggio is belangrijk, maar niet altijd beslissend
Hoewel de klim vaak het toneel is van de beslissende acties, laten de edities van 2021, 2022 en 2024 zien dat late ontsnappingen, technische afdaling of een goed gepositioneerde sprint minstens zo bepalend kunnen zijn. - Flexibiliteit en opportunisme winnen
De winnaars laten zien dat het niet alleen gaat om brute kracht op de Poggio, maar om het inschatten van het moment. Stuyven in 2021 en Mohorič in 2022 maakten gebruik van vermoeidheid en terrein om hun kans te grijpen. - Ploegtactiek blijft cruciaal
Philipsens overwinning in 2024 onderstreept het belang van teamwerk. In een massaspurt kan een goed georganiseerde lead-out het verschil maken, zelfs tegen de topfavorieten. - Topfavorieten dwingen tot creatieve oplossingen
Met renners als Van der Poel en Pogačar aan de start moeten ploegen strategisch denken. Vaak ontstaan meerdere scenario’s: reactie op een aanval, vroege selectie, of het uitputten van favorieten vóór de Poggio. - Milaan-Sanremo blijft onvoorspelbaar
Hoewel de Poggio bekendstaat als scherprechter, tonen deze vijf edities dat de koers veel variabelen kent: terrein, teamtactiek, technische afdaling en timing van de sprint maken het lastig om een universele winnende strategie te voorspellen.
Kortom, Milaan-Sanremo is meer dan alleen de Poggio. Het is een klassieker waarin slimme renners en ploegen die zich kunnen aanpassen aan het moment, vaak het verschil maken. En dat is precies wat het zo fascinerend maakt voor fans: je weet nooit wie er uiteindelijk over de streep gaat.












