Ticino, het mountainbike paradijs van Zwitserland

Op zoek naar je volgende mtb-trip of ga je nog genieten van de nazomer? Check de regio Ticino in Zwitserland. Schitterende trails, uitzichten, rotsformaties. Het is Zwitserse precisie met Italiaanse flair.

woensdag, 19 september 2018, 16:36
Ticino, het mountainbike paradijs van Zwitserland

Toen we recent in Zwitserland waren om 6 racefietsen te testen, staken we ook meteen de koppen wij elkaar voor het doen van een mtb-test in 2019. Want naast de prachtige wegen waar onze snelle wielen over rolden, lopen singletracks en paden waarbij je uitzichten misschien nog wel mooier zijn. Eén met de natuur en het enige dat je hoort is stilte. Of een koebel.

Als we Sebastiano mogen geloven dan zijn dit de routes die je in deze regio écht gedaan moet hebben. Je leest er hier meer over en vindt er natuurlijk ook het gpx-bestand bij om hem meteen te downloaden.

Alpe di Neggia

Vanuit Locarno is het ongeveer 45 minuten rijden over vlak terrein naar de klim naar deze route bij Magadino. Relaxed fietsen over asfalt langs het Lago Maggiore, een van de trekpleisters van de Zuid-Zwitserse regio Ticino. En dat is bepaald geen straf, want de uitzichten zijn hier echt magnifiek: de bergen rond het meer staan in schril contrast met de palmbomen die voor een mediterrane sfeer zorgen. Vervolgens fiets je om het natuurgebied Riserva naturale Bolle di Magadino heen – waar vreemd genoeg een vliegveld in gesitueerd is – en buig je daarna weer af naar het meer.

Nog steeds is de weg relatief vlak, maar het doel dat recht voor je ligt, ziet er zeer serieus uit. Dat wordt afzien! Met ‘cafeïnedoping’ in de benen, beginnen aan de straffe klim: een tocht van bijna dertien kilometer en maar liefst 1187 hoogtemeters. Een snelle rekensom leert dat dit een gemiddeld stijgingspercentage van 9,5 procent is. Het voordeel van het hoge stijgingspercentage is wel dat letterlijk met elke trap het uizicht steeds beter wordt.

Vanaf de top daalt de weg af naar Italië, veel wielrenners nemen die, maar wij buigen af naar de Carbon Trail die hier bovenop de Alpe di Neggia start. De eerste bochten worden afgewisseld met een heerlijke
flow. Die voelt perfect. Na de open alpenweides duik je het bos in en fietsen je in de schaduw. Nog steeds de lekkere flow van de trails volgend word je getrakteerd op een paar leuke sprongen en zelfs een north shore-element (je weet wel, van die houten bouwwerken om overheen te knallen). Na deze passage worden we uitgedaagd voor het technische werk. De trail wordt steiler en steiler en er liggen behoorlijke rots-secties om te  trotseren, met daartussen nog de nodige haarspeldbochten. Sebastiano vertelt dat de trail van nature een wandelpad is geweest en dat de trailbouwers er vervolgens een MTB-route van hebben gemaakt, met behoud van het natuurlijke gevoel.

Langzaam zak je hierna verder af naar het meer. Bos en weide wisselen elkaar af. In de laatste vier kilometer van de trail knal je weer het bos in. Let op:  de trail ligt hier vol met grotere keien.

Lago Maggiore is nog niet in zicht, maar het laatste vee ben je nu vast en zeker gepasseerd en de trail gaat over in een soort urban downhill. De bomen zijn verruild voor smalle brandgangen met een mooi geplaveide ondergrond. De muren waarlangs je naar beneden zal raggen, zijn begroeid met druivenranken. Het is een fantastisch einde van een waanzinnige trail. Een trail die je echt betovert.

Alpe di Neggia route: 23 kilometer, 1300 hoogtemeters. Download hem hier: Alpe di Neggia trail

Cardada bike route

Dit is de moeilijkste route van deze regio, dus ben je liever lui dan moe, of ben je een diehard downhiller? Dan neem je gewoon de skilift. Met deze tocht bedwing je de gelijknamige berg. De tour begint bij het SBB-treinstation in Locarno-Muralto en het eerste deel leidt naar Monte Brè langs een goed lopende klim op een (sorry) geasfalteerde weg en wordt gevolgd door een wat steiler pad met een spectaculair uitzicht op de Centovalli. Dit betekent zoveel als ‘de 100 valleien’. Mooi uitzicht is verzekerd! Ongeveer 3 km na het dorp Brè begint het eerste deel van het singletrack, eerst licht stijgend, vlak en vloeiend tot het pad leidt naar een laatste klim naar de Alpe Cardada. Succes!

De singletrack die je daarna naar Val Resa pakt, is snel en voert langs technisch uitdagende en kronkelige bochten. Na het verlaten van het dichte bos gaat de weg verder langs een prachtige route met een panoramisch uitzicht op het Lago Maggiore en de stad.

De Cardada-Val Resa-route is een middelzware route van 30 kilometer met 1500 hoogtemeters. Je kunt hem hier downloaden: Cardada-trail

Corona dei Pinci

Deze route is dan misschien nog niet officieel. Het maakt hem niet minder mooi! Vergeet ook vooral niet een lunch in te plannen bij de Grotta da Peo. Een serieus goeie investering voor de inwendige mens! Het uitzicht op het meer is zo ontzettend mooi dan je bijna zou vergeten dat je er gekomen bent om te fietsen.

Je begint je route in Losono, waarna je vertrek in de richting van Monte Veritá en Monte Sassello. De Monte Veritá staat beter bekend als ‘de berg van waarheid’. Dat belooft wat.  Het tweede deel van het parcours klimt omhoog tot Monte Sassello en trakteert je op een geweldig over het hele Lago Maggiore. Daarna is afdalen geblazen: de eerste helft van de afdaling loopt door een dicht beukenbos. Vanaf hier blijft het pad verder afdalen in de richting van Artore waar het soms slingeren is tussen de oeroude kastanjebomen. Na Artore wordt het pad technischer en wordt je uitgedaagd door stenige secties en uitdagende bochten. Als laatste passeer je een karakteristiek dorp met typische Zuid-Zwitserse stenen huizen.

De Corona dei Pinci route is 21,9 kilometer en heeft 1127 hoogtemeters. Ben je nog niet een heel geoefend mountainbiker, dan is deze route beter geschikt dan de vorige twee. Je kunt hem hier downloaden in gpx-bestand: corona dei pinci trail

Wil je nog meer mooie routes kijk dan eens op www.myswitserland.com/fietsen. Veel schitterende rondjes kun je daar downloaden. Bedenk je wel bij het plannen van je trip dat tot eind mei veel van de hooggelegen passen (boven 1900 meter ongeveer) nog niet vrij van sneeuw, ijs en rommel zijn. De hoogste passen zijn slechts in de zomermaanden juli, augustus en september geopend.

Dit artikel is tot stand gekomen in samenwerking met Zwitserland Toerisme.

Tekst: Thomas Zijlma
Fotografie: Joris Lugtigheid