Wallis, misschien wel het mooiste canton van Zwitserland

Wie écht wil klimmen, gaat naar Wallis. Deze regio in Zwitserland is een van de allermooiste. Wij waren er dit voorjaar en delen met jou onze drie favoriete routes.

woensdag, 12 september 2018, 20:30
Wallis, misschien wel het mooiste canton van Zwitserland

Dit voorjaar waren we in Zwitserland. Wie daar het rubber van zijn bandjes één keer over de heerlijke wegen heeft gejaagd, wil eigenlijk nooit meer anders. In het canton Wallis is het klimmen wat de klok slaat. Klinkende namen als de klim naar Lac Emosson, Col de la Forclaz, Verbier en Sanetsch.

Een groot voordeel van deze streek is dat de Rhône er als een rustig slingerende waterslang doorheen stroomt. De rivier is er breed en het dal erg overzichtelijk. De Rhône zorgt ook voor bewatering van de vele wijngaarden, dus ook voor een glaasje wit of rood ben je hier aan het goede adres. De ruimte fietspaden en zeer goed begaanbare (auto)wegen ernaast, zorgen dat je altijd kunt kiezen voor een rustige warming-up of cooling-down. Let op, Wie niet langs de rivier blijft rijden, moet rekening houden met heel veel kilometers klimmen. Maar hé, wie gaat er nou 1000 kilometer in de auto zitten om vervolgens een beetje vlak langs het water te rijden. Precies, de lucht in dus.

Hier vind je drie van onze favoriete routes. Het is geen kinderspel. Wie een hekel heeft aan hoogtemeters kiest lekker voor een ritje langs het water en een rustig kopje koffie in Sion of Martigny. Wie een geniale trainingsweek wil of een fietstrip die je van je levensdagen niet meer vergeet, lees lekker verder.

Rondje hoge meren

Onze routes beginnen we in Martigny; een mooi dorp in het dal aan de voet van de berg waar we ons huis hebben deze week. Vergeet niet op de mooie auto’s te letten, want Zwitserland staat er vol mee. Bijkomende voordeel: de gemiddelde Zwitser is heel vriendelijk voor fietsers! Ze geven je de ruimte.

In het centrum bewonderen we een oeroude en prachtige houten brug, maar daarna stomen we door want het zijn lange dagen! Eerste een stukje langs de grote weg om vervolgens meteen de eerste beroemde klim uit de Tour de France af te vinken. Col de la Forclaz. Aan deze kant van de alpen zijn de meeste bulten meer dan 10 kilometer klimmen en gemiddeld rond de 8,5 procent stijging. De heerlijke weg slingert zich rustig tussen de wijngaarden en de bossen door naar boven. Dan even afdalen naar de kleinere wegen en richting Finhault. Een piepklein dorpje voordat we beginnen aan de vreselijke kuitenbijter naar het Lac d’Emosson. Vergis je niet, het is echt een beest. Vergeet niet bij het stuwmeer te genieten want man, wat is het daar mooi!

 

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Bicycling Nederland (@bicyclingnl) on

We dalen dezelfde weg af en nemen in Finhault deze keer niet de weg, maar het slingerende gravelpad richting Les Marecottes. Met 28 millimeter bandjes is dit goed te doen, maar het is steil en bochtig, dus let wel een beetje extra op. Als het regent laat je deze lus achterwege!

Lac champex

Hierna is het heerlijk zwieren en zwaaien in de afdaling waarna je weer in Martigny uitkomt. Opladen voor de klim naar Lac Champex. Wie na het prachtige zicht op het bergmeertje en een bakkie in een van de restaurantjes klaar is met klimmen, kan het laatste lusje laten voor wat het is. Dan buig je in Sambrancher meteen af naar Martigny. Maar wie alle 110 kilometer en alle 5200 hoogtemeters wil bedwingen maakt ook het laatste lusje over een weg waar de enige andere weggebruiker een mogelijk koe is.

Deze schitterende route vind je hier: 11,5 kilometer, 5200 hoogtemeter: Martigny, Emosson, Champex

Sneeuw en klunen op Col de la Croix

Parc naturel régional Gruyère Pays-d’Enhaut is een prachtig natuurgebied waar de Col de La Croix ongeveer het middelpunt van is. Meer dan de moeite waard om hier van het uitzicht te gaan genieten. Reken wel op een flinke dosis klimmen.

Vanuit Martigny slingeren we even langs de Rhône en de grote weg richting het meer van Geneve. Je hoeft bijna nergens écht over de grote weg te rijden want er zijn bijna overal fietspaden of een parallel lopend alternatief. Maar vanaf Saint Maurice is het gedaan. Nog een klein stukje richting Bex en dan is het klimmen geblazen. Via Villars, maar de Col de la Croix. Geen kleinigheid. Het uitzicht bovenop is werkelijk prachtig. De hoge toppen die zich naast je uitsteken de hemel in, maken je klein, nietig en bescheiden. Wie meteen aan het begin van zijn rit de poten onder zich vandaan wil schroeven kan de route een stukje verleggen en via Antagnes en Forchex richting de Col de la Croix gaan. Je wordt dan getrakteerd op stroken van ver boven de 20 procent! Let op het bordje met 30% langs de kant van de weg! (HELP!)

Na de col (waar het voor ons klunen was door de nog hoog opgestapelde sneeuw) is het afdalen geblazen. Het prachtige wegdek dat bijna overal in Zwitserland te vinden is, maakt dit een klein feestje. Wij sloegen voor de lunch ons kampje op in Gstaad waarna we ons opmaakten voor nog meer klimmen en nog een keer dalen. Wie een beetje pech heeft, krijgt op de terugweg vanuit Aigle de wind uit het dal vol in de bakkes. Voor ons gezelschap werd deze tocht een van de zwaarste in de afgelopen jaren.

Wil je de route downloaden, klik dan hier: 146 kilometer, 4006 hoogtemeters. Rondje Over Col de la Croix.

Kers op de taart

De laatste rit voerde ons naar de top van de Santesch pas en langs schitterende panorama’s. De afstand lijkt verschrikkelijk, maar wie zijn route start vanuit bijvoorbeeld Sion knipt zo maar 50 kilometer van de route af. Dus zijn de benen op, maar wil je de machtige uitzichten en de klim naar Sanetsch niet missen, rij dan met de auto naar Sion en start vanuit daar. Meteen een mooie gelegenheid voor een kop koffie en een gebakje bij een van de mooie parken in de stad. 

Het relatief rustige begin doet vermoeden dat het een rustige dag wordt. Slingerend langs het water en de wijnvelden ziet deze rit er op papier angstaanjagender uit dan het lijkt. Niets is minder waar. Vooral de klim naar Sanetsch is écht de moeite waard. Het is er hoog, het is er wit (van de sneeuw), het is er doodstil (op het gekrijs van marmotten na) en het is er schitterend. Wat ons betreft de klim die écht op je bucketlist moet.

Deze koninginnenrit kun je hier downloaden: 164 kilometer, 4938 hoogtemeters. Martigny Sanetsch

Dit is een combinatie van de beste en mooiste ritten die we gemaakt hebben. Wil je nog meer mooie routes kijk dan eens op www.myswitserland.com/fietsen. Veel schitterende rondjes kun je daar downloaden. Bedenk je wel bij het plannen van je trip dat tot eind mei veel van de hooggelegen passen (boven 1900 meter ongeveer) nog niet vrij van sneeuw, ijs en rommel zijn. De hoogste passen zijn slechts in de zomermaanden juli, augustus en september geopend.

Dit artikel is tot stand gekomen in samenwerking met Zwitserland Toerisme.

Tekst: Thomas Zijlma
Foto: Wouter Roosenboom