Bicycling TDF Wielercafé: Groene trui, sprinten en topsnelheden

De strijd om de groene trui draait niet alleen om de massasprints aan het einde van vlakke etappes. Ook de tussensprints kunnen een belangrijke rol spelen in het puntenklassement. In het Bicycling Wielercafé legde voormalig topsprinter Kenny van Hummel uit waarom een tussensprint technisch en fysiek heel anders is dan een sprint om de dagzege.

Lidl-Trek moet punten blijven sprokkelen

Volgens Van Hummel is het logisch dat Lidl-Trek alles op alles zet om Jonathan Milan aan zoveel mogelijk punten te helpen. De Italiaan zal het volgens hem niet alleen moeten hebben van de vlakke massasprints, maar juist ook van tussensprints en heuvelachtige ritten.

'Op de vlakke sprintetappes zijn 70 punten te verdienen, hier maar 30. Hij moet die punten overal bij elkaar sprokkelen. Op absolute topsnelheid legt hij het af tegen de echte sprintkanonnen, dus juist in dit soort ritten kan hij het verschil maken.'

Met de pure sprinters die later in de Tour meer kansen krijgen, verwacht Van Hummel dat de strijd om de groene trui nog lang niet beslist is.

Waarom een tussensprint anders is

Hoewel een tussensprint op televisie misschien op een gewone sprint lijkt, verschillen beide inspanningen behoorlijk van elkaar.

Volgens Van Hummel begint het al bij de snelheid waarmee de sprint wordt ingezet. 'De startsnelheid ligt veel lager. Er is minder gedrang en minder strijd om de juiste positie. Daardoor kost het ook minder energie om jezelf goed te plaatsen.'

Juist dat maakt de inspanning anders. Waar een tussensprint vaak begint vanuit ongeveer 50 km/u en eindigt rond de 60 tot 63 km/u, liggen de snelheden in een massasprint veel hoger. 'In een massasprint zit je al snel tussen de 60 en 70 kilometer per uur. De echte topsprinters halen pieken van ruim boven de 70 kilometer per uur, afhankelijk van het parcours.'

75 km/u in een Tour of Qatar-sprint

Van Hummel weet uit eigen ervaring hoe hoog die snelheden kunnen oplopen. Hij haalde ooit zelf 75 km/u tijdens een massasprint in de Tour of Qatar. 'Ik werd tweede achter Tom Boonen. We reden ongeveer 75 kilometer per uur met een lichte rugwind. Quick-Step trok de sprint perfect aan voor Boonen en ik was al blij dat ik in zijn wiel kon blijven.'

Ook voormalig prof Bart Veldkamp vertelde over de extreme snelheden in Qatar. Tijdens een training moest hij na een korte stop zijn ploeg terughalen. 'Er reed een grote ploegwagen voor ons. Toen tikten we zelfs even de 120 kilometer per uur aan. Dat was natuurlijk niet in een sprint, maar het laat wel zien hoe snel het daar kan gaan.'